Marron doet het uitstekend. En hij is vet ontdeugend. We liggen iedere dag in een deuk om hem. Hij is zo grappig en aandoenlijk. Vooral het oogwit dat hij feilloos weet te gebruiken als hij wat verkeerds heeft gedaan of ons uit wil dagen voor een partijtje dollen.  Hij palmt ons steeds verder in en we zijn met z’n allen écht smoorverliefd op ‘m. En hij probeert ons lekker uit, dus hij we moeten spits blijven met alles. En hij begrijpt al dondersgoed dat ‘ie iets heeft gedaan wat niet mag en is daarin, als een echte eigenzinnige Ier, volhardend. Marron is thuis al wel een echte macho. Hij loopt vaak kuiten te happen, wat gelukkig nog niet echt lukt met die lange poten. Wat lastig is, en dat hebben de meiden inmiddels wel in de gaten, is dat wanneer je hem roept hij vaak meteen begint te happen. Dan gaat het dus van: “Marron, kom maar…………FOEI!” en dat werkt natuurlijk niet. Dus ze hebben nu in de gaten hoe ze hem kunnen roepen zonder dat ‘ie hapt. Dus ook goed voor de kids, die een stukje dierenopvoedkunde meekrijgen en zich bewust worden van wat ze zeggen, doen of juist niet doen. De nachten gaan qua slapen prima. Hij slaapt een uur of 7 achter elkaar, maar dat lukt niet zonder een keertje in de bench te plassen. Ik heb sinds maandag de indruk dat z’n ochtendplassen sneller achter elkaar komen, dus dat we wat langer met hem uit moeten/kunnen. Vanmorgen stonden we binnen een half uur voor de 2^e keer buiten om Marron te laten poepen en te plassen. Wat het eten betreft zijn we begonnen met Eukanuba. Vorige week zijn we langzaamaan overgegaan naar Pro Plan en wat het duidelijke verschil tot nu toe is, is dat hij beduidend minder poept. Hij had met Eukanuba zo’n 5-6 keer ontlasting per dag en gisteren was dat maar 2-3 keer. Dat scheelt een boel, vooral voor hem, want met Eukanuba ging hij makkelijker binnen ‘zitten’. Hij is nu natuurlijk ook alweer een stukje ouder en hij geeft keurig aan wanneer hij naar buiten moet. Hij gaat dan voor de gangdeur zitten waar een smal raampje naast zit waar hij dan met z’n poot tegenaan slaat. Wat ’n geweldige hond, niet waar? Ik heb gisteren bijna in m’n broek gepiest van het lachen. Er stond namelijk voor dat ruitje een lege fles cola waar hij graag z’n tanden in zet (hoe kan het ook anders!) en hij heeft wel 5 minuten geprobeerd met poten en bek die fles te pakken, wat uiteraard niet kon lukken. Ik dacht even dat we een Golden Retriever in huis hadden die wij altijd uitmaken voor een ‘Dom Blondje’. Ik kwam niet meer bij, het was zo ontzettend grappig!! Overigens was onze laatste Ier ook een Cola-fan. Hij gooide altijd de Colaflessen om die wel eens onder de tafel stonden. Toen hebben we gezegd dat als hij zou overlijden dat hij dan een Colafles mee zou krijgen in z’n graf. Dus de goeie herinneringen aan “Mr. Cola” leven voort in Marron. Toen hij de 1^e keer die fles omgooide, hadden we allemaal tegelijkertijd een prachtig déjà vu-kippenvelmoment. Marron past al niet meer onder de salontafel door, waar hij 2 weken geleden nog onderdoor liep. Als hij zit, legt hij z’n kop op tafel, dus we zijn blij met een grote salontafel, want alles wat aan de rand staat, probeert ‘ie te pakken. Glazen/bekers duwt hij weg en vorig weekend kon hij er niet bij en ging hij met z’n poten op de tafel staan. Ik heb ’t niet gezien, maar het is een ondernemend mannetje. We hebben ook een bezigheidstherapie voor hem bedacht. We hebben een mand waar het openhaardhout in ligt die leeg was en waar we z’n speeltjes even in hadden gelegd om op te ruimen en te stofzuigen. Daar trok hij alles weer uit om op z’n kleed te leggen. Dus heb ik een kunststof mand gekocht die voor zijn speelgoed is. Hij pikt daar nu uit waar hij mee wil spelen en de rest blijft erin liggen. Of als hij niet kan kiezen (of hij verveelt zich), dan haalt hij alles eruit. En zo gaat ’t op een dag wel een paar keer heen en weer. Heeft hij mooi wat te doen en hij moet z’n koppie gebruiken want sommige langere dingen (flosstouw) blijven bv. in de mand ‘hangen’. Maar het lukt hem allemaal wel. En hij kan zich prima alleen vermaken, wat ik ook belangrijk vind. En nu ik dit zit te schrijven, legt hij de bal die hij net uit de mand heeft gehaald ook weer terug in de mand om hem 2 minuten later weer uit te halen. Ik geloof dat we een héééle slimme Ier in huis hebben gehaald. Het loslopen op de groenstrook voor ons huis gaat ook erg goed. Hij vindt ’t heerlijk om door een geultje met dorre bladeren te rennen. En aangezien hij gek is op stokken (ha; lekker bijten) maakt hij het zich helemaal comfortabel door met stok(ken) in de bladeren te gaan liggen. En dan ’t liefst in het zonnetje. Ja, meneer weet wel wat hij j wil!!Als ik met hem op de klootschietbaan loop, dan gaat soms z’n ‘kam’ rechtop staan. Hij ruikt dan wat (volgens mij pony’s + poep). En als ’t heel erg is dan gaat ook het plekje achter op z’n rug net boven z’n staart helemaal omhoog staan. Dan noemen we hem “Punkie”. Het slapen op de bank wordt hem al snel te warm en dan gaat hij lekker op de grond liggen. Dus ik denk dat het de goeie kant op gaat wat dat betreft. Ik durf z’n mand nog niet neer te zetten omdat hij daar ook steeds in wilde plassen. Moet hij nog iets verder zijn met z’n zindelijkheid, maar dat komt vast snel in orde. Als ik beneden was op wil vouwen, kruipt hij in de wasmand of wil hij alles eruit trekken. Hij heeft al kennisgemaakt met een eendenpaartje en met wat duiven die op het gras zaten. Ik vind ‘m zo relaxed in bepaalde opzichten. Maar soms hoort hij dingen die hem bang maken, maar daar gaat ‘ie goed mee om als ik ‘m met mijn stem op z’n gemak stel of gewoon doorga met waar ik mee bezig was. Gisteren heeft hij een bezoekje gebracht aan Groep 7, waar Roxan in zit. De kinderen waren goed geïnstrueerd, maar ook dat deed Marron heel relaxed.

Nou, daar laat ik ’t maar even bij, want ik kan wel doorgaan tot ik een boek vol heb en hij is nog maar 12-13 weken. Elke dag is weer een nieuwe belevenis vol avontuur en humor. Wat ’n heerlijke hond........!

Groetjes, Marloes & Co